فاطمهء زهرا سيدة الحرائر و كريمة الاطياب و الانساب بود و معنى اين وصف كه آزادى است از بندگى خالص و كنيزى مخصوص است كه در راه پروردگار خود كرده و از آن بر زنان جهان سيادت و شرافت يافته و بيايد حديث ، انظروا الى امتى سيدة امائى كيف اقبلت بقلبها على عبادتى ترتعد فرائصها من خيفتى يعنى عموم زنان دنيا كنيزند و فاطمه سيده ايشان و صاحب‌اختيار و حكمران بر ايشان است و فاطمه اين سيادت و برترى را از كنيزى و بندگى به خدا تحصيل فرموده و كمال و شرف او در اين نسبت است كه فى الحقيقة فاطمة را امة الله و كنيز خدا بخوانند چنان كه حضرت رسول همين مسئلت از حضرت احديت نمود كه او را عبد الله بنامند كه كفى لي فخرا ان اكون لك عبدا چون شرائف اسماء ديگر در تلو اين لقب مبارك است و بمقتضاى كريمهء فاعبدوا الله مخلصين اخلاص در عبادات شرط كلى است بلكه عبادت بدون خلوص فاسد است و حره آن زنى است كه عمل وى خالص باشد و در جهان زنى نيامد و نخواهد آمد كه عملش در خلوص هم‌ترازو با فاطمه زهراء ( ع ) بشود . « 9 - الحصان » اين لقب شريف از القاب عليه ان عصمت كبرى است و مشتق منه آن معلوم است و الاحصان زن خواستن مرد است و هو المحض بالفتح و هر زن شوهردار محصنه است و حصان بفتح و حصاء زنى است كه پارسائي او ظاهر باشد و زن عفيفه و كريمه و آزاد را گويند و در ( مجمع البحرين ) فرمود المحصنات المؤمنات اى الحرائر العفيفات و المحصنة بفتح الصاد المعروفة بالعفة كانت ذات زوج او لم تكن مجملا در قرآن مجيد احصان به چهار معني تفسير شده است اول عصمت است لقوله تعالى ( أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيها مِنْ رُوحِنا ) دويم ازدواج لقوله تعالى ( وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ ) سوم حريهء است كقوله تعالى ( مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ ) چهارم اسلام است كقوله تعالى ( فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ ) و آيه را چنين معنى كرده‌اند كه هريك از شماها استطاعت مالي ندارد براى گرفتن زن آزادى كنيز بخواهد كه مئونه‌اش سبكتر است و نفقه‌اش كمتر